Church Of The Sea - "Eva" : ενα μυσταγωγικό ηχητικό κάλεσμα

Με το Eva, το ελληνικό τρίο Church Of The Sea καταθέτει ένα album που δεν μένει απλώς πιστό στις καταβολές του doomgaze, αλλά επεκτείνει τα όρια του είδους προς νέες, απρόσμενες κατευθύνσεις. Η ατμόσφαιρα είναι υποβλητική, μυσταγωγική, με ήχους που κινούνται ανάμεσα σε τελετουργικό νεοκλασικισμό και σκοτεινό industrial.

Η φωνή της Ειρήνης λειτουργεί ως άξονας γύρω από τον οποίο χτίζεται όλο το ηχητικό τοπίο: εύθραυστη και αιθέρια σε κάποιες στιγμές, σχεδόν απόκοσμη σε άλλες, καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στη μελωδία και την ωμή εκφραστικότητα. Η δική της ερμηνεία αποφεύγει την απλή μίμηση άλλων του είδους, ενώ γίνεται το στίγμα που προσδίδει μοναδικότητα στη συνολική εμπειρία.

Μουσικά, ο δίσκος κινείται με ευφυή εναλλαγή ανάμεσα σε ατμοσφαιρικές κορυφώσεις και εκρήξεις έντασης. Το Garden of Eden ξεχωρίζει για τον παγανιστικό ρυθμό του, ένα σχεδόν trance κάλεσμα που γεφυρώνει το shoegaze με το αρχέγονο folk. Το ομότιτλο Eva υφαίνει μια πιο μελαγχολική και επική αφήγηση, ενώ στα Widow και Churchyard η επιρροή των industrial και post-punk ήχων (με σαφείς επιρροές από Nine Inch Nails) δίνει μια πιο σκληρή διάσταση.

Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ που δεν περιορίζεται στο να αναπαράγει επιρροές αλλά επιχειρεί να ανοίξει δρόμους: εκεί που η σκοτεινή ατμόσφαιρα συναντά το τελετουργικό στοιχείο, και το shoegaze ξαναγεννιέται μέσα από στοιχεία του industrial.

Με το Eva, οι Church Of The Sea αποδεικνύουν ότι το doomgaze μπορεί να είναι όχι μόνο ένα υβρίδιο ειδών, αλλά και ένα πεδίο βαθιάς συναισθηματικής και αισθητικής αναζήτησης. Είναι ένας δίσκος που απαιτεί αφοσιωμένο άκουσμα από τον ακροατή, αλλά ανταμείβει με μια εμπειρία που ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη.