Dusty Springfield, μια φωνή-φαινόμενο της δεκαετίας του 60

 H Dusty Springfield ήταν ίσως η καλύτερη τραγουδίστρια των βρετανικών στούντιο στα μέσα του ’60, και είχε ήδη διακριθεί στην Αμερική, πριν η επιτυχία των Beatles κάνει ευκολότερη την αναγνώ­ριση εκεί στα βρετανικά ονόματα. To «Silver Threads and Golden Needles» ήταν επιτυχία των Springfields στον αμερικάνικο κατάλογο των είκοσι πρώτων το 1962, των οποίων βασική τραγουδίστρια ήταν η Dusty, μέχρι που ξεκίνησε σάλο καριέρα το 1963.

 

Σε σύγκριση με τις περισσότερες άλλες σόλο τραγουδίστριες της εποχής, η Dusty Springfield είχε έναν ασυνήθιστα μεγάλο βαθμό επιρροής πάνω στην επιλογή του υλικού της και στις ενορχηστρώσεις των ηχογραφήσεών της, που στο ραφινάρισμά τους μπορούσαν να συγκριθούν με τους καλύτερους αμερικάνικους «uptown rhythm ’n’ blues» δίσκους. Οι επαΐοντες μπορούσαν να ανακαλύψουν απόηχους των δίσκων της Dionne Warwick και της Baby Washington στους φωνητικούς κυματισμούς της Dusty και στις ενορχηστρωτικές ιδέες, αλλά ο συμπαθη­τικός της τόνος και η αλάθητη αίσθησή της του συγχρονισμού έβγα­ζαν πάντοτε το απόλυτο μήνυμα κάθε τραγουδιού που ηχογραφούσε.

Το «I Only Want to Be With You» έδωσε στη σόλο καριέρα της ένα κεφάτο ξεκίνημα το 1963, και ανάμεσα σε πολλούς δίσκους που ξε­χωρίζουν, η εκπληκτική μπαλάντα «You Don't Have to Say You Love Me» έγινε μια τεράστια διεθνής επιτυχία το 1966. Η Dusty δο­κίμασε αργότερα αρκετούς παραγωγούς της μόδας, ο υπεύθυνος ρε­περτορίου της Decca Johnny Franz, όμως, αποδείχτηκε ότι της είχε προμηθεύσει το καλύτερο υλικό γι' αυτή.