Lydia Lunch, το άλλο punk

 Η Νεοϋορκέζα Lydia Lunch (γενν. 2/6/1959) προερχόταν από μια ιδιόμορφη punk σκηνή αλλά διέθετε ένα δικό της “επιθετικό” στυλ, με περισσότερο νεύρο. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 η Lunch τραγουδούσε στο πραγματικά εντυπωσιακό αλλά βραχύβιο no-wave συγκρότημα των 𝘛𝘦𝘦𝘯𝘢𝘨𝘦 𝘑𝘦𝘴𝘶𝘴 𝘈𝘯𝘥 𝘛𝘩𝘦 𝘑𝘦𝘳𝘬𝘴.

Μετά τη διάλυσή τους συνέχισε solo και δημιούργησε μια δική της cult προσωπικότητα, εκδίδοντας βιβλία και περιοδεύοντας με υλικό που το ερμήνευε σε βραδιές ποίησης και ανάγνωσης κειμένων, παράλληλα με την εισβολή της στο θορυβώδες rock.

Ουσιαστικά προετοίμασε το έδαφος για την έλευση, μια δεκαετία αργότερα, των Riot Grrrls, μιλώντας δημόσια και με παροιμιώδη ειλικρίνεια για την προσωπική της σεξουαλική κακοποίηση, πολύ πριν αυτό γίνει της μόδας. Η Lunch δεν θα ήταν σωστό να χαρακτηριστεί «γυναίκα-θύμα», από τη στιγμή που στις εμφανίσεις της φρόντιζε πάντοτε να περνάει στην επίθεση. Επιπλέον, η Lunch επιδείκνυε μια διεστραμμένη αίσθηση του χιούμορ που μετρίαζε την ασυνάρτητη μερικές φορές οργή της.

Το 1969 τραγούδησε με τους Sonic Youth το "Death Valley '69", ένα τραγούδι που το περιοδικό Kerrang έβαλε στη λίστα του με τα 50 πιο διαβολικά τραγούδια όλων των εποχών! (The 50 Most Evil Songs Ever")

Κυκλοφόρησε καμιά δεκαριά albums (1980-2015), που όπως ήταν αναμενόμενο δεν είχαν εμπορική επιτυχία, παρά την επιρροή που είχε η ίδια σε καλλιτέχνες του χώρου.

Εκτός από τα singles που κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια συμμετοχής της σε διάφορα σχήματα, είχε βγάλει και ένα το 1997, όταν πια συνέχιζε σόλο. Τίτλος του No Excuse.