Αυτό είναι το τρίτο και τελευταίο album των Delirium. Ξεκινώντας, μοιάζει να οδηγείται σε folk μονοπάτια, αλλά στη συνέχεια συναντάμε progressive κομμάτια μεγάλης διάρκειας που κυριαρχούνται από πλήκτρα (Hammond όργανο και πιάνο). Κάποιες στιγμές, θυμίζουν Jethro Tull λόγω του τρόπου που χρησιμοποιούν το φλάουτο, αλλά μόνο γι’αυτό. Σε κάποια κομμάτια ακούμε και έγχορδα που δίνουν το δικό τους χρώμα.
Παρόλο που δεν
είχε την εμπορική επιτυχία των δυο πρώτων τους δίσκων, δεν είναι λίγοι εκείνοι
που θεωρούν αυτό το album ως το καλύτερό τους.
0 comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.