Ας θυμηθούμε τους Slade

Θορυβώδεις Βρετανοί rocker της δεκαετίας του 70, οι Slade θα μείνουν στην ιστορία για τα υστερικά φωνητικά του Noddy Holder και τις παραφράσεις της αγγλικής γλώσσας στους στίχους τους (“Mama Weer All Crazee Now”, “Gudby T’Jane”). Κατάφεραν να επιβιώσουν μετατρέποντας την αρχικά “άγρια” εικόνα τους σε ένα πιο ανάλαφρο ίματζ χαρούμενων πρεσβευτών του rock ’η’ roll ήχου. Σχηματίστηκαν στο Wolverhampton το 1965 με αρχικό όνομα ‘Ν Betweens. Τα μέλη του γκρουπ Dave Hill, Jimmy Lea, Neville Holder και Don Powell ήταν έμπειροι μουσικοί και είχαν συμμετάσχει σε ερασιτεχνικές μπάντες.

Το 1966 ξεκίνησαν να ηχογραφούν για την British Columbia τη διασκευή “You Better Run” των The Young Rascals και το 1969 υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Fontana με το όνομα Ambrose Slade. Στο ντεμπούτο τους “Beginnings" παρουσίασαν υλικό με έντονες αναφορές στον Frank Zappa και τους Moody Blues, αν και οι ζωντανές εμφανίσεις τους διατηρούσαν την παράδοση του rock ’η’ roll των Beatles. 'Οταν ανέλαβε το μάνατζμέντ τους ο Chas Chandler των Animals, συρρίκνωσαν το όνομά τους σε Slade και υιοθέτησαν ένα πιο επιθετικό ύφος. Με την αλλαγή αυτή απέκτησαν φήμη αλλά δεν σημείωσαν καμία επιτυχία έως το 1971.

Με τη διασκευή του “Get Down And Get With It” του Bobby Marchan έγινε η αρχή για πολλές επιτυχίες, από τις όποιες έξι κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στην κορυφή των charts: “Coz I Luv You” (1971), “Take Me Back Ome”, “Gudbuy Τ’ Jane” (1972), “Cum On Feel The Noize”, “Skweeze Me, Pleeze Me” και “Merry Xmas Everybody” (1973). 

To 1974 συμμετείχαν στο φιλμ “Slade In Flame” (1974) σε μια προσπάθεια να αυξήσουν τους οπαδούς τους, αλλά μια αποτυχημένη απόπειρα να κατακτήσουν το αμερικανικό κοινό το διάστημα 1975-1976 είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν το βρετανικό, που άρχισε να ενδιαφέρεται για το ανερχόμενο κύμα του punk.

Συνέχισαν τη δεκαετία του ’80 με σποραδικές επιτυχίες, ενώ το 1984 είχαν και τις πρώτες εισόδους στο αμερικανικό Top 40 με τα “Run Runaway” και “My Oh My”. Οι κυκλοφορίες τους στην RCA που ακολούθησαν γνώρισαν ελάχιστη επιτυχία, με αποτέλεσμα να επιστρέφουν στις ζωντανές εμφανίσεις σε κλαμπ, όπου και αντιμετωπίστηκαν από το κοινό με διάθεση νοσταλγίας. Οι Slade έκαναν μία ακόμα προσπάθεια να αναζωπυρώσουν τη δόξα του παρελθόντος τους με το “You Boyz Make Big Noize” (1987), αλλά αποφάσισαν να διαλυθούν μετά την κυκλοφορία του.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 εμφανίστηκαν οι Slade II, χωρίς όμως τη συμμετοχή των Holder και Lee. Το 1997 κυκλοφόρησε η ανθολογία “Feel the Noize: The Very Best of Slade”, η οποία σημείωσε κάποια εμπορική επιτυχία στη Βρετανία.