Area, νέο κεφάλαιο, και όχι απλά λόγω αλλαγής εταιρείας. Το νέο κεφάλαιο σημαίνει επιθυμία να προχωρήσουν μπροστά. Είναι πάντα μια θαρραλέα πράξη εκ μέρους των μουσικών, αυτών των συγκεκριμένων μουσικών που θεωρούν τη μουσική ως επικοινωνιακή αξία, ως ανταλλαγή και συνεισφορά, ως προτροπή συμμετοχής. Οι μουσικοί του συγκροτήματος Area, τέσσερις πλέον, όπως έμειναν μετά την αποχώρηση του Paolo Tofani, κυκλοφόρησαν το νέο τους album με τίτλο “1978 - Gli Dei Se Ne Vanno, Gli Arrabbiati Restano!”. Το νόημα της χρονολογίας είναι φανερό: «Δέκα χρόνια μετά το '68 – είχε πει ο Demetrio - θέλαμε να πούμε τα δικά μας».
Η μουσική γλώσσα που υπάρχει στο δίσκο είναι καλά δομημένη, αντάξια της ωριμότητας του συγκροτήματος. Μουσική εννοιολογική που σε αναστατώνει, σε προτρέπει να συμμετάσχεις στη γιορτή, σε ζεσταίνει. Όλο αυτό δεν είναι λίγο. Ο ρόλος του group, από το τέλος του '72 μέχρι σήμερα, πάντα προκλητικός, έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο. Ο νέος δίσκος φαίνεται να είναι αποτέλεσμα μιας επιτυχημένης ένωσης όπως λίγοι άλλοι Ιταλοί μουσικοί έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν: μπορεί η ένταση να είναι παρούσα, αφήνει όμως χώρο στη λυρικότητα.
Η συνεκτικότητα των μελών του group είναι προφανής, γρανιτένια, εκρήγνυται σε αλλεπάλληλους ήχους, όλα κυλούν με την ευκολία της διασκέδασης και με την ομοιογένεια του συνόλου. Ως μουσικοί δεν έχουν να αποδείξουν κάτι, η τεχνική τους είναι προφανής και οι προτάσεις τους σχεδόν πάντα είναι ιδιαίτερες: σίγουρα ήταν σκληρές, αδιάλλακτες, βίαιες προτάσεις, ακόμη και εξαγριωμένες από το κλίμα αδυναμίας που επικρατεί στον ιταλικό μουσικό κόσμο όταν πρέπει να πολεμήσει ενάντια στην ισοπέδωση των ήχων. Θυμάμαι την πρώτη φορά που τους άκουσα, έμεινα αποσβολωμένος από την απλότητα των ήχων, αλλά μαγεμένος. Σήμερα, ακούγοντας τον νέο τους δίσκο παρατηρώ μια μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα, αλλά παράλληλα και αποφασιστικότητα.
0 comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.