John Cale: Μια σύντομη εισαγωγή

Για κάθε θρυλικό ροκ συγκρότημα, όπως οι Rolling Stones, υπάρχουν πολλά λιγότερο επιτυχημένα γκρουπ, όπως οι Kinks, των οποίων η δημιουργική επιρροή επηρεάζει νέα σχήματα εξίσου με εκείνη των πιο επιτυχημένων.

Μια τέτοια περίπτωση είναι ο John Cale. Ως πρώην μπασίστας των Velvet Underground, αυτός και ο επίσης μέλος των VU Lou Reed έχουν επηρεάσει συγκροτήματα όπως οι Dire Straits. Οι απλές αλλά επιθετικές ενορχηστρώσεις του Cale έχουν συχνά επαναχρησιμοποιηθεί από μπάντες του πανκ και του new wave. Τα «στα όρια της τρέλας» στιχουργικά του θέματα έχουν εκφραστεί με παρόμοιο τρόπο από τον Elvis Costello και τον Graham Parker. Ως παραγωγός της  Patti Smith, ενίσχυσε περαιτέρω τη φήμη του ως underground μουσικός δημιουργός.

Δυστυχώς, τέτοια εύσημα δεν μεταφράζονται πάντα σε εμπορική επιτυχία. Ενώ το new wave – και σε κάποιο βαθμό ο Lou Reed – είχαν τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας, ο Cale παρέμεινε στην αρχή για καιρό χωρίς δισκογραφική εταιρεία, ένας καλλιτέχνης του οποίου η μουσική έμοιαζε πολύ έντονη για το ευρύ κοινό.

Παρότι είναι ικανός τόσο σε μπαλάντες όσο και σε πειραματική μουσική, το δυνατό του σημείο είναι το medium tempo rock, βασισμένο σε σύντομες, δυνατές συγχορδιακές αλλαγές που επιτίθενται στο κοινό. Αυτό ταιριάζει καλύτερα στη βραχνή φωνή του, την οποία χρησιμοποιεί σαν άνθρωπος δαιμονισμένος. Σπάνια η τρέλα έχει εκφραστεί τόσο ζωντανά όσο σε κομμάτια όπως τα Leaving It Up To You και Ready To Kill. Η πιο πειραματική του πλευρά, όπως ακούγεται στο Even Cowgirls Get The Blues, βασίστηκε περισσότερο στην έκφραση παρά στον ρυθμό και γι’ αυτό υπέφερε.

Ο John Cale μπορεί να μην έχει κερδίσει τεράστιο πλήθος οπαδών, αλλά δεν παύει να είναι ένας καλλιτέχνης που εκφράζεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο, που οι οπαδοί του - όσοι και να είναι - τον ακολουθούν φανατικά.