Sha Na Na - ένα Νεοϋορκέζικο group που έγραψε ιστορία

Ένα από τα πιο ιδιόμορφα συγκροτήματα στο χώρο του αμερικανικού rock ήταν οι Sha Na Na, που συνδύαζαν φωνητικές αρμονίες, χορευτικά νούμερα και τις δικές τους ενορχηστρώσεις, για να αναβιώσουν και να σατιρίσουν ταυτόχρονα τις επιτυχίες της δεκαετίας του ’50. Ένας δημοσιογράφος παρουσίαζε το δωδεκαμελές αντρικό εκείνο σχήμα ως εξής: "Εμφανίζονται με μαλλί κολλημένο με μπριγιαντίνη, χρυσοποίκιλτα λαμέ σακάκια, φανέλες από μέσα και βρόμικα τζην. Έχουν κάμποσα πακέτα τσιγάρα στα εργατικά, καλοκαιρινά πουκάμισά τους. Εκείνη η λάμψη στα μάτια τους φανερώνει ίσως κάτι περισσότερο από τη σκηνική παρουσία"

Το συγκρότημα σχηματίστηκε στη Νέα Υόρκη, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, από καλλιτέχνες που προέρχονταν από διάφορα μέρη της χώρας. Οι διασκευές τους στα κλασικά rock τραγούδια «Teen Angel», «Duke Of Earl», «Great Balls of Fire» και «Jailhouse Rock» παρουσιάστηκαν σε αμερικάνικα τηλεοπτικά σόου της εποχής. Το 1969 οι Sha Na Na εμφανίστηκαν με επιτυχία στο θρυλικό φεστιβάλ του Woodstock. Το 1972 το συγκρότημα εμφανιζόταν επίσης στην ταινία του Bill Graham Fillmore.

H Buddah Records κυκλοφόρησε το 1971 το δίσκο τους Sha Na Na. Ο ήχος ήταν καλός, αλλά (όπως συνέβη και με τις επόμενες κυκλοφορίες τους από την Buddah) δεν μπορούσε να μεταφέρει στο βινίλιο τη σάτιρα του συγκροτήματος, κάτι που ήταν φανερό πάνω στη σκηνή. Μέρος του δίσκου ήταν ηχογραφημένο ζωντανά από μια εμφάνισή τους στο Columbia University της Νέας Υόρκης, καθώς ήταν συχνές οι παραστάσεις τους σε αμφιθέατρα κολεγίων των ΗΠΑ αλλά και πολλών άλλων χωρών. Δύο ακόμα γνωστοί δίσκοι τους ήταν: Best of Sha Na Na (1976) και Sha Na Na is here to stay (1977).

To 1976, το συγκρότημα υπέγραψε συμ­βόλαιο για μια σειρά εμφανίσεων στο εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο των ΗΠΑ. Για αρκετά χρόνια, μέχρι και τη δεκαετία του '80, πα­ρουσίαζαν τηλεοπτικά σόου με διάφορους καλεσμένους.

Οι μουσικοί που απάρτιζαν το συγκρότη­μα, στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του ’70, ήταν οι: Elliot Cahn στην κιθάρα, Chris Donald στη σόλο κιθάρα, Bruce Clarke στο μπάσο, Screamin’ Scott Simon στο πιάνο και το μπάσο, John Baumann στο πιάνο, Lonnie Baker στο σαξόφωνο και Jocko Mar­cellino στα ντραμς.